Avontuur met webshop in vele bedrijven

november 2016

Eerste bedrijf

Op vrijdagmiddag 16 september gaat de huisbel. Ik doe open en zie bij de buren een bestelwagen staan waaruit een man komt gelopen met drie pakketten. Hij duwt ze zwijgend in mijn hand, groet en verdwijnt weer in zijn bus.
Dit is niet vreemd. Ik pak wel vaker pakjes aan voor de buren. Zonder verder te kijken zet ik ze op de grond en ga weer verder met mijn bezigheden.
Een kwartiertje later gaat de bel opnieuw. Dat zal de buurvouw wezen. Maar nee hoor, het is een jong vrouwtje in een PTT-hesje dat vraagt of ik pakjes heb ontvangen. Ik bevestig dat. Dan zegt zij dat er gefraudeerd wordt met pakjes. Of ik eens goed wil kijken naar de adressering. Zo gezegd zo gedaan, en tot mijn verbazing zie ik mijn eigen achternaam plus adres staan. Dat is gek, ik had niets besteld. Of ik nog eens goed wil kijken, en dan valt op dat de voornaam niet klopt: Patty i.p.v. Paul. De dame vertelt nu dat ze daarom de pakjes weer ophaalt om alles haarfijn uit te zoeken. Ik druk de pakjes in haar handen en zeg: "Succes ermee! Trouwens, over fraude gesproken, mag ik uw legitimatie even zien?" Ze antwoordt: "Die ligt in de bus, vrees ik." Ik neem de pakjes weer uit haar handen en zeg "Ga dien dan maar even pakken. Ik loop wel even mee." "De bus staat nogal ver weg, het is hier zo smal. Ik dacht dat ik er niet in mocht." "Nou u mag er best in, rijd hem maar even hier naartoe." "Ja, dat zal ik doen". De pakjes blijven bij mij, maar de dame is verdwenen en haar zien wij nooit meer terug.

Tweede bedrijf

Weer klinkt de bel. Deze keer de buurvouw. Ze zegt: "Ik heb het hele verhaal zojuist gehoord want ik was buiten wat aan het doen, en dat klinkt precies als een poging tot oplichting waar onlangs wat over op TV is geweest. In die pakjes zit de rekening want er is niet betaald, en je hebt de pakjes aangepakt en je kunt niet bewijzen dat iemand anders ze aan je ontfutseld heeft, dus je moet betalen." Ik antwoord dat ik ze gelukkig nog heb. Als de dame in kwestie niet zelf het woord 'fraude' had gebruikt, was ik er argeloos ingetrapt!
Ik besluit de politie te bellen, 0900-8844. Ik doe mijn verhaal en de dame aan de andere kant zegt mij door te verbinden om een afspraak te maken om aangifte te doen. Na vele minuten komt de doorverbinding tot stand. Weer moet ik het hele verhaal vertellen, en weer zal ik worden doorverbonden. Na nog eens 20 minuten is mijn geduld op. Ik ga de betreffende webshops bellen om te vragen hoe ik de spullen zonder kosten voor mijzelf kan retourneren. Dat wordt mij haarfijn verteld.
Vervolgens probeer ik de politie nog een keer. Deze keer lukt het wel om iemand voor de aangifteafspraak te pakken te krijgen. Maar dat valt niet mee. Men doet mij voorstellen voor afspraken op tientallen kilometers afstand over enkele weken. Na lang zeuren krijg ik een afspraak in Capelle aan den IJssel over één week.

Derde bedrijf

In het weekend denk ik er nog eens over na. Eigenlijk vind ik dat de betreffende dame wel een standje van de rechter verdient. Maar ik heb geen gegevens. Ik zou haar graag een mailtje sturen met iets als: "Sorry dat ik u ben misgelopen, want u bent met uw bus voor niets aan mijn deur geweest omdat ik onverwacht ben weggeroepen. Maak een afspraak om uw spullen te komen halen." Zal ze wel niet intrappen, maat je weet maar nooit. Dus ik bel naar de webwinkel om te vragen naar het mailadres. Tot mijn verbazing wil men mij dat niet geven! Smoes: privacywetgeving!! Ik dreig nog te pakjes niet te retourneren, maar dat helpt niets.
Nog maar eens erover denken. Op woensdag kom ik toevallig langs het politiebureau in het dorp. Dat is beperkt open, maar precies dan wél. Ik loop naar binnen, doe mijn verhaal en vertel van de smoes van de webwinkel. De agent vindt dat ook maar onzin. Dus vraag ik of ik in overtreding ben als ik de webshop chanteer door te zeggen dat ik het pakket niet terugstuur als ik het emailadres niet krijg waarop besteld is. De agent verdwijnt weer om dat na te vragen, en komt terug met het geruststellend antwoord dat dat mag en niet strafbaar is.

Vrijdags ga ik naar Capelle. De agente die mij te woord staat, wil liever niet het hele circus van aangifte want eigenlijk heeft de politie daar toch geen tijd voor, maar zij schrijft wel alles op. Onder haar toeziend oog maak ik één pakket open: er zitten schoenen in, maat 37, van bijna €200,-. Er zit een rekening bij ten name van Patty Vermaseren, maar geen mailadres helaas. Ik herhaal mijn vraag van woensdag over de chantage, en krijg hetzelfde antwoord.

Vierde bedrijf

Tijd om bekend te maken met welke webshops wij te maken hebben. Twee pakjes met boeken van Bol.com, en een met schoenen van Omoda. Laatstgenoemde webwinkel laat zijn administratie en incasso lopen via Klarna, een facturatiebedrijf dus.
Ik neem weer contact op met Klarna en vertel wat de politie mij heeft laten weten. Dat ik liever van mijn pakketjes af wil, maar dat ik toch echt het mailadres wil van de bestelling. Na veel gebel over en weer is Klarna bereid om een deel van het mailadres te geven, het deel vóór het apenstaartje. Dat vind ik niet genoeg. Immers, als ik het hele adres heb kan ik de firma van achter het apenstaartje laten uitzoeken vanaf welk IP-adres dit mailadres is aangemaakt, enzovoorts. De boef is dan op te sporen. Of ik die moeite wil doen? Waarschijnlijk niet. Maar het krijgen van dat mailadres is inmiddels uitgegroeid tot een principezaak. Het is een kwestie van armpje drukken geworden, en dat wil ik winnen. Er worden nu wat mailtjes uitgewisseld tussen mij en Klarna. Klarna laat weten dat zij zelf de politie gaan inschakelen. Ik vraag of zij mij dan kunnen vertellen op welk politiebureau er aangifte is gedaan. En op welk wetsartikel men zich beroept om mij dat mailadres te weigeren. Want, zeg ik, het (Nederlands) Openbaar Ministerie ziet daar geen reden toe. Antwoord: "Wij zijn een Zweeds bedrijf, dus wij hebben alleen te maken met de Zweedse politie en het Zweedse OM (en de Zweedse wetgeving)."
Dit soort mailtjes bewaar ik natuurlijk met satanisch genoegen.

Vijfde bedrijf

Ik ontvang van Klarna een rekening, nu te naam gesteld op mijzelf, Paul en niet Patty dus. Die lach ik weg. Volgens de Nederlandse wet mag ik de pakjes gewoon houden. Omoda zelf neemt nog eens contact op en biedt aan om het pakje bij mij op te halen. Het armpje drukken gaat door: in een overigens vriendelijk gesprek laat ik weten het pakket slechts te overhandigen in ruil voor het mailadres. Maar Omoda houdt voet bij stuk en ik ook.

Dat is de stand van zaken op 6 november 2016. Wij wachten de ontwikkelingen af. Een deurwaarder is welkom en zal een kopje koffie krijgen en een lang verhaal, echter geen pakje of geld.

Zesde bedrijf

Het is nu 12 december. Zowel van Bol.com als van Klarna heb ik ondertussen berichten ontvangen dat ik moet betalen en dat ik buitengerechtelijke kosten erbij moet betalen. Vooral Klarna heeft het bont gemaakt: "...zien wij ons genoodzaakt om u een vordering uit onverschuldigde betaling toe te sturen." Op aandringen van mijn dochter die niet van onnodige ruzie houdt, heb ik nogmaals een heel vriendelijk gestelde mail geschreven aan de betrokken firma's. Omoda reageert daar al even vriendelijk op met een telefoontje dat men helaas hier niets aan kan/wil doen. Ik verzoek hun om contact op te nemen met Klarna teneinde het facturatiebedrijf en zijn incassodochter te vragen om op te houden mij te bestoken met boze (en loze) dreigementen. Later op de dag staat Omoda op het antwoordapparaat: of ikzelf aub wil bellen met Klarna.
De andere dag bel ik dus Klarna op. Daar is men even halsstarrig als eerder. Er komt, naast het privacyargument, een tweede reden waarom men het mailadres niet wil geven: Klarna doet zelf onderzoek en wil niet dat dit onderzoek negatief beïnvloed wordt door anderen die ook onderzoek doen. Mijn vraag of ik dan op de hoogte kan worden gehouden van hun onderzoek, is aan dovemansoren (of dovenmansoren? Wie het weet, mag het zeggen). Men betoogt dat ik eerst het pakket terug moet sturen voordat men de rekeningen kan/wil stoppen. Ik merk op dat ik het pakket in bewaring houd totdat ik het gevraagde mailadres heb.
Wij herhalen beiden onze standpunten in het gesprek een keer of tien. Ik deel mee dat ik verdere rekeningen niet zal beantwoorden, maar weg zal gooien. Het gesprek wordt vriendelijk beëindigd.

Bol.com heeft inmiddels per mail nadere gegevens opgevraagd en ontvangen. Ik wacht op verdere berichten van hen.